‘ Η μητέρα μου΄  Η πρώτη έκθεση για τη μαμά της!!!

‘ Η μητέρα μου΄ Η πρώτη έκθεση για τη μαμά της!!!

Μετά τη γιορτή της μητέρας κι ενώ διάβαζα σε διάφορα σάιτ για εκθέσεις που έγραφαν τα παιδιά στις μαμάδες τους, ρώτησα τη Μαρία με αγωνία:

<<Εσάς Μαρία μου δεν σας έβαλε η δασκάλα να γράψετε έκθεση για τη μητέρα σας; Νομίζω οτι θα έπρεπε να το έχετε κάνει >>.  <<Ναι μαμά τη γράψαμε, η κυρία τη διόρθωσε και την έχω στην τσάντα μου>>.

Ανυπομονούσα να διαβάσω, τι θα μπορούσε να γράψει η κόρη για τη μαμά της, να μάθω πως φαίνομαι στα μάτια της και να πάρω τα μυνήματά της γιατί τα παιδιά λένε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.

Και να λοιπόν η πρώτη σελίδα της έκθεσης » Η μητέρα μου». Η πρώτη έκθεση για τη μαμά της στην τρίτη δημοτικού.

Η μητερα έκθεση τρίτης δημοτικού
Η πρώτη έκθεση από το τριτάκι μου

Τη δικιά μου μανούλα τη λένε Ασπασία, είναι 42 ετών;;; και έχει γαλαζοπράσινα μάτια, ξανθά μαλλιά,ωραίο πρόσωπο και έχει πολλές ελιές στα χέρια της. Για τον χαρακτήρα της θα πω ότι είναι πολύ……

Η συνέχεια της έκθεσης στη δεύτερη σελίδα.

Η μητέρα μου έκθεση τρίτης δημοτικού
Συνέχεια της έκθεσης <<Η μητέρα μου>>

Πολύ γλυκιά, πολύ έξυπνη, ψύχραιμη, ψυχρή;;;; ( Η δασκάλα έσβησε αυτή τη λέξη. Κάτι άλλο ήθελε να πει το παιδί αλλά δεν μπορούσε να εκφράσει την κατάλληλη λέξη. ) Επίσης φιλόξενη, απαιτητική και όλα αυτά είναι στο χαρακτήρα της. Όταν έχουμε χρόνο και οι δύο εγώ με τη μαμά κάνουμε πολλά πράγματα όπως: παίζουμε επιτραπέζια, παίζουμε βόλει, διαβάζουμε κανένα βιβλίο ή κοιμόμαστε το μεσημέρι. Τέλος, εγώ πάντα έχω έγνοια να τη δώ μετά το σχολείο και την αγαπώ πολύ.

Ένοιωσα τόσο υπερήφανη και συγκινημένη! Τελικά δεν φαίνομαι τέρας στα μάτια των παιδιών μου επειδή με τον τρόπο που γνωρίζω και πολλές φορές ενστικτωδώς λειτουργώ, τους βάζω όρια, τα μαλώνω και τα καθοδηγώ. Όσο για το ψυχρή, φυσικά και τη ρώτησα αμέσως και μου εξήγησε ότι πολλές φορές που μου χαμογελάει δεν της ανταποδίδω το χαμόγελο και πρέπει να μου το ζητήσει για να το κάνω. «Πόσο δίκιο έχει». Αρκετές φορές είμαι βυθισμένη στις σκέψεις μου, στις καθημερινές αγχωτικές καταστάσεις και πρέπει το παιδί μου να μου θυμήσει να χαμογελάσω.

Συμπέρασμα λοιπόν!!!

Μανούλες , μην ξεχνάτε να χαμογελάτε στα παιδιά σας όταν το θέλουν, ακόμα και όταν δεν το θέλουν. Η ευτυχία θα λάμπει στα προσωπάκια τους και αυτή είναι η καλύτερη αμοιβή μας.

 

Related Post

Σχολιάστε